We zitten eind maart 2021, de winter is verdwenen en de lente is een week onderweg. Wat nog niet weg is, het Corona virus Covid 19. Onze demissionair minister Hugo de Jonge krijgt zijn zaakjes (vaccineren) maar niet op orde, en ik lees net dat kerkbezoekers journalisten belagen en aanvallen, het blijft dus een vreemde tijd waarin tegenstellingen verder oplopen. Gelukkig hebben wij Oud-Hollandse meeuwfokkers onze hobby als afleiding, er gebeurt altijd wel iets leuks op het hok.

Een 100% score, laat ik het daar eerst maar over hebben. In voorgaande jaren kweekte ik in de eerste ronde al veel dieren met een tekenfout, maar dit jaar spant de kroon, 100% fout getekende dieren. Schakelpennen, gekleurde staartpen, kleur in de nek/borst en geen gekleurde duimveren, alles is voorbij gekomen. Ook een meeuwtje met voerblindheid liep daar tussen. Nu heb ik het bijkomende geluk gehad dat er een vroegere postduivenman belde met de vraag of ik misschien een 4 of 5 tal Oud Hollandse Meeuwtjes voor hem had. Hij wilde toch wel weer wat duiven rond het huis hebben vliegen en ik kon hem daar dus mooi bij helpen.

Het is begin maart, we hebben een winterweek achter de rug en we mogen na 9 uur in de avond de deur niet meer uit, tenzij je een hond hebt die uitgelaten moet worden. Maar goed, ik ga het hier niet over maatregelen hebben, daar hebben we 17 miljoen andere experts voor.

Vandaag weer een paar ringetjes bij de jonge dieren omgedaan en daarmee komt het aantal jongen dat ik geringd heb op 10, en daar blijft het wat de eerste ronde betreft ook bij. Een klein aantal dus, maar mocht de helft hiervan goed getekend zijn ben ik toch tevreden. Het jaar duurt nog lang en voor ik het weet zit het jonge duivenhok toch weer vol.

Het is al weer even geleden dat hier wat nieuws te lezen viel, maar er was dan ook weinig nieuws te melden. Op een jongdierenavond in Gouda na geen shows dit seizoen en zodoende weinig om over te schrijven. Maar inmiddels zitten we in 2021, ruim een maand verder als mijn vorige epistel en helaas zijn de maatregelen om covid-19 eronder te krijgen verder opgeschaald. Alles dicht en we zitten nu ook met een avondklok. Helaas heeft een kleine groep de avondklok maar gebruikt om te gaan rellen, plunderen en vernielingen aan te richten aan dingen die niet van henzelf zijn. Blijkbaar afgekeken van wat er eerder dit jaar in Amerika gebeurde. Ik ga het hier verder niet over hebben, we blijven positief.

Het kan verkeren, ik schreef het negen maanden geleden, Nederland ging dicht. Het corona virus bleek een serieuze aangelegenheid te zijn en nagenoeg alles ging dicht, de mensen hamsterden in die tijd vooral toiletpapier. Nu negen maanden verder zijn we eigenlijk nog niets opgeschoten, we gaan weer voor het grootste gedeelte dicht en er wordt weer toiletpapier gehamsterd. Natuurlijk heb ik over het hele gebeuren mijn mening, net als 17 miljoen andere Nederlanders die hebben en allemaal weer net iets anders. Laat ik dus maar bij mijn duiven blijven. Heb ik ook geen verstand van, maar het maakt mij wel iets vrolijker.

We zitten vlak voor de kerst en bij de Noordelijke liefhebbers ligt het Clubnieuws van de Oud-Hollandse Meeuwclub al op de mat, in het zuidelijke gedeelte moeten we nog even afwachten wanneer het op de mat valt, de wegen van de post zijn ondoorgrondelijk. Maar in het noorden hebben ze toch vast wat te lezen, helaas geen shownieuws dit jaar maar toch nog een leuk blaadje vol.

Het showseizoen 2020 – 2021 zit er op, ook de laatste show van het seizoen de SZN, die mogelijkerwijs nog door zou kunnen gaan is afgelast. En dus rest ons niets anders als zelf selecteren en weer uitkijken naar het kweekseizoen van 2021. Of moet ik zeggen het fokseizoen? Niets mooier natuurlijk als uitkijken naar een volgend seizoen. Koppels worden op papier gezet, vervolgens nog tien keer gewijzigd en men kan weer dromen van die 97 punten duiven die uit die ideale koppels gaan komen.

Wie er helaas niet meer uit kan kijken naar het volgend seizoen is Jan van Dongen. De wereld heeft afscheid moeten nemen van Jan die een half jaar na het verscheiden van zijn Ina ook het tijdelijke met het eeuwige heeft verwisseld. Jan, de man waar ik mijn allereerste Oud Hollandse Meeuwen haalde en waar ik nu nog plezier aan beleef. In 2019 kreeg ik nog zijn fraaist gefokte jonge duivin.

Het is ruim een week na de eerste Jongdierenshow en ik wordt, zoals gebruikelijk in het weekend, weer eens vroeg wakker. Verwachten dat je in het weekend tot 8 uur doorslaapt terwijl de wekker heel de week om 4.15 uur afgaat, is ook hopen op een mirakel natuurlijk. Maar ik hoorde ditmaal een ongewoon geluid, na een tijdje geluisterd te hebben was ik er uit; er trappelde vrij regelmatig een duif en dat is ongewoon. Dus in het donker toch maar even de duivenjas aangeschoten en het hok in, even kijken welke dat was. De dader was snel gevonden. Een oude duivin die regelmatig stond te trappelen, meestal een teken van vervelend ongedierte. Ik kon bij bekijken van de duif niets vinden, maar zonder bril valt dat tegenwoordig ook niet mee. Voor de zekerheid de duivin maar meteen van het hok gehaald en op zolder in een showkooitje gezet, waar ze na enige tijd vrolijk verder trappelde.

Later in het licht kon ik nog niks vinden maar evengoed de duivin gedruppeld met endo-ecto van v.d. Sluis. De houdbaarheidsdatum was wel al verstreken maar goed, toch gedaan. Ook meteen gedruppeld met U200 van Tollisan en gespoten met Natural spray. Zekerheid voor alles.

De eerste show in dit toch wel bijzondere jaar zit er op, de jongdierenavond van de Goudse Sierduivenclub. Ditmaal kon ik een 12-tal dieren vinden die er redelijk genoeg bijzaten om zich te laten bewonderen in de showkooitjes, en die daarmee wat ervaring op laten doen voor het meer serieuze werk later in het jaar. Vergeleken met een jaar eerder stonden ze ditmaal wat beter in de kooitjes en dat geeft dan meteen een ander beeld.

Eigenlijk zou, net als een jaar eerder, Kees Wijsman keuren, maar Kees melde zich op woensdag ziek af. Gelukkig vonden de mannen van de Goudse Sierduif Jouke v.d. Siepkamp bereid om in te vallen en zodoende was het Jouke die mijn Oud-Hollandse Meeuwen keurde.

Jawel, ik doe even optimistisch en begin met het positieve. De vraagprogramma’s van de jongdierenshows vallen op de mat. De AKPV, de Goudse Sierduivenclub en de Oud-Hollandse Meeuwclub organiseren ook in het jaar van de 1,5 meter een jongdierenshow en dat is goed nieuws in een jaar waarin de nodige shows afgelast zijn. Voor mij zal het dit jaar de Goudse op 25 september en de Oud-Hollandse Meeuwclub op 10 oktober zijn waarop de jonge meeuwen voor het eerst in de kooien komen. De Goudse is een beetje een gewenningsgebeuren voor de jonge dieren waarna de jongdierenshow van de Oud-Hollandse Meeuwclub het meer serieuze werk is.

Op het hok zitten nog 56 meeuwen, veel te veel natuurlijk, dat zouden er toch eigenlijk al 20 minder moeten zijn. Probleem is natuurlijk dat ik er geen verstand van heb en de duiven nog druk aan het ruien zijn. En wat laat ik zitten? Die doffer met die mooie oograndjes en wat mindere jabot, of zijn broer met een mooie jabot en wat mindere oogranden. Meer borstdiepte of een meer ronde duif, een iets groter model of juist de iets kleinere? Weet u wat, ik laat het de keurmeesters wel uitzoeken. Ik heb wel gezien dat mijn jonge blauwzilver donkergebande aan het bijtrekken zijn, nu ze wat ouder worden beginnen ze toch wat meer model te krijgen.

Het is dus warm, maar daarmee vertel ik u ook niets nieuws. Afgelopen weekend werden er weer warmterecords gebroken, de 37 graden werd gehaald en ik kan u vertellen dat het dan op een Limburgse heuvel in het zonnetje echt warm is. Gruwelijk warm, persoonlijk vind ik een graad of 21 / 22 al genoeg en ik heb het idee dat mijn Oud Hollandse Meeuwen dat ook vinden. Maar gelukkig kunnen we zelf niets aan het weer veranderen dus we doen het er mee.

De coronacrisis duurt nog even voort, er blijven nog steeds besmettingen bij komen. Jammer maar het is niet anders, we moeten er maar mee leren leven. Ik was er zelf in maart vanuit gegaan dat we er ergens in deze tijd wel vanaf zouden zijn, maar we zitten toch nog even met de 1,5 meter samenleving. Mijn huisarts had me al gewaarschuwd dat het waarschijnlijk langer zou gaan duren, heeft zij helaas toch gelijk gekregen. Het probleem zit hem vooral in het niet hebben van een goed werkend medicijn en een deugdelijk vaccinatie middel.

Jawel, It giet oan las ik op sierduivenshownoordnederland.nl en dat is vast het eerste goede nieuws op showgebied dit jaar. Nu weet iedereen dankzij Henk Kroes wat dit betekend, het gaat door. De uitdrukking komt overigens uit het Kaatsen heb ik begrepen, maar in dit geval gaat de Sierduivenshow Noord-Nederland op 6 en 7 november in Drachten in ieder geval door, ook als de 1,5 meter standhoud tot in november of nog later. Ruimte genoeg in het Fries Congrescentrum Drachten. Het is ook een van mijn favoriete shows waarop een 140 tal Oud Hollandse Meeuwen tentoongesteld wordt, dus ik ben er blij mee. Van andere shows heb ik nog geen nieuws gelezen, zij wachten nog even af denk ik, of zijn nog in overleg hoe alles moet lopen met een 1,5 meter afstand. De verwachting is hier en daar toch dat het wel tot eind 2020 kan duren, de 1,5 meter. Afhankelijk van de ruimte kan dit nog een heel gepuzzel opleveren, inkooien, uitkooien, opstelling, looproutes, allemaal zaken waar je bij een 1,5 meter rekening mee moet houden.